Max en Millie mogen een huisdier, maar ze kunnen niet goed kiezen. Wordt het een hond, een poes, een sprekende papegaai of een olifant?

De korte verhaaltjes van Max en Millie zijn net lang genoeg om er nog eentje voor te lezen.

Ideaal voor het slapengaan!

2019 Uitgever Infodok / Standaard Uitgeverij nv.
onder licentie van Davidsfonds
Illustraties en vormgeving: Annelies Vandenbosch
Allemaal beestjes
Recentie Chicklit
Recensie: Max en Millie: Allemaal beestjes - Hetty van Aar

In Max en Millie - Allemaal beestjes willen Max en Millie graag een huisdier. Als het van papa en mama mag, is hun enige probleem dat ze niet zo goed kunnen kiezen. Wordt het een hond, een poes, een papegaai die terug praat of toch liever een olifant? In korte verhaaltjes, waarin dieren een hoofdrol spelen, vertelt Hetty van Aar hoe Max en Millie uiteindelijk tot een keuze komen.

Kinderen zijn gek op dieren en daar heeft Hetty van Aar goed op ingespeeld in Max en Millie - Allemaal beestjes. Door middel van korte verhaaltjes, die ideaal zijn om voor het slapengaan voor te lezen, passeren verschillende dieren de revue die kinderen interessant vinden. En die dieren variëren van het geijkte huisdier de hond, tot een gevonden kuikentje die ze meenemen naar huis in een kartonnen doos tot een krokodil onder het bed. Allemaal dieren die in dagelijkse situaties van kinderen voorkomen. Hierdoor zullen ze zich kunnen identificeren met de hoofdpersonen Max en Millie.

De hoofdpersonen in Max en Millie - Allemaal beestjes zijn broer en zus. Ze wonen de ene week bij hun moeder en de andere week bij hun vader. Gescheiden ouders dus. Hetty van Aar heeft dit gegeven terloops in het verhaal verweven, zonder er te veel de nadruk op te leggen.

Mama trekt een diepe rimpel boven haar neus. ‘Een huisdier? Daar moet ik eerst met papa over praten. Want wat doen we in de week dat jullie bij papa zijn? Nemen jullie het beestje dan mee? En vindt papa dat goed?’ Millie en Max zuchten. Zo gaat het altijd. Mama wil eerst met papa praten. En papa wil met mama overleggen. Dat duurt altijd zo lang. (P.5)

Zoals gezegd bestaat Allemaal beestjes uit korte verhalen. Leuk detail is dat na iedere vijf verhaaltjes er een gedicht volgt. Ook deze gaan over dieren. Over een krokodilletje, over de slaapplek van verschillende dieren, over het hebben van een olifant als huisdier bijvoorbeeld. Een leuke afwisseling én een goede manier om jonge kinderen kennis te laten maken met poëzie.

De illustraties in Max en Millie - Allemaal beestjes zijn van Annelies Vandenbosch. Mooie illustraties in kleur, die de lezer helemaal meenemen in het verhaal. Samen met de tekst van Hetty van Aar zorgt dit voor een mooi geheel. Een mooi voorleesboek voor kinderen vanaf 5 jaar, met verhaaltjes vol herkenning.
Recentie Pluizer.be door Tinne Geuens

In dit boek maken we kennis met de tweeling Max en Millie. Ze beleven allerlei avonturen en telkens is hier een diertje bij betrokken. Wat het zo leuk maakt, is dat het heel herkenbare verhalen zijn. Het is verrassend hoeveel dieren we kunnen tegenkomen in ons dagelijks leven: op de boerderij, als huisdier, als ongewenste bezoeker, geknutselde dieren, gewoon op straat ...

De tekeningen zijn simpel en kleurrijk, het woordgebruik is gemakkelijk, de verhaaltjes zijn kort. Op deze manier speelt het boek in op de jonge doelgroep en zal het hen zeker weten te bekoren.

Een leuk extra is dat je samen met je kind op zoek kan gaan naar waar het verhaal zich afspeelt. Op de schutbladen zie je namelijk een schets van het dorp waar Max en Millie wonen. Je ziet er het huis van mama, het huis van papa, de wei van Puk...

Wat ik persoonlijk dan weer wel jammer vind, is dat het boek eindigt met de zin “Kleine poesjes zijn de allerleukste dieren van de hele wereld”. We hebben tijdens het lezen van het boek immers met zoveel dieren kennisgemaakt, dat het echt niet nodig is om voor onze luisteraartjes voor te kauwen welk dier ze het leukst moeten vinden.

Ook de gedichtjes die je telkens na vijf verhaaltjes kan vinden zijn niet echt een meerwaarde. Er zijn er een aantal leuke bij, maar anderen lijken maar te rijmen om te rijmen. Dan zijn de avonturen van Max en Millie toch spontaner geschreven.